Kom ook naar Gymfest 2020

Kom ook naar Gymfest 2020

Kom ook naar Gymfest 2020

Van 8 tot 11 oktober vindt het Gymfest 2020 plaats in de Dokzaal aan de Plantage Doklaan. 

Het Gymfest is een kunstfestival, georganiseerd door studenten van de Rietveldacademie.

Omdat het festival in een gymzaal wordt georganiseerd laten de kunstenaars zich inspireren
door gym/sport. Bijvoorbeeld door… korfbal!
Op zondag 11 oktober van 16.00 – 18.00 zal Swift C1 laten zien hoe een korfbaltraining eruit ziet. 
Wil jij daar bij zijn? Of wil je meer over Gymfest weten? Kijk dan op de website www.gymfest.nl en reserveer een plek!

Geen publiek, sportkantines dicht

Geen publiek, sportkantines dicht

Geen publiek, sportkantines dicht

Vanwege de aangescherpte coronamaatregelen is vanaf vandaag onze kantine gesloten en is ons complex uitsluitend toegankelijk voor spelers, trainers en staf. Toeschouwers mogen voorlopig niet meer aanwezig zijn bij wedstrijden en trainingen. Houd onze Facebookpagina en website in de gaten voor aanvullende informatie vanuit het KNKV of de Gemeente/ Veiligheidsregio.

Lees hier het bericht van het KNKV.

A1 en A2 in workshop over acceptatie LHBTI+

A1 en A2 in workshop over acceptatie LHBTI+

A1 en A2 in workshop over acceptatie LHBTI+

Swift heeft als eerste korfbalvereniging in Nederland een workshop van de John Blankenstein Foundation gehad. Op woensdagavond 2 september gingen de A1 en A2 in gesprek met JBF-vrijwilligers Thijs de Greeff en Casper Boom.

De John Blankenstein Foundation stelt zich ten doel om de sociale acceptatie van LHBTI’ers in de top- en breedtesport te bevorderen. 

Lees hier het artikel

Geen publiek, sportkantines dicht

Corona-proof korfballen

Corona-proof korfballen

Coronacoördinator
Onze coronacoördinator is Jos Bruens.

Aandachtspunten algemeen 
Wedstrijden, toernooien etc. zijn weer toegestaan met publiek, mits deze 1.5 meter afstand van elkaar bewaren. Stem verheffen langs de lijn is niet toegestaan. Dringende oproep aan ouders/trainers/coaches: houd u hieraan! 

Aandachtspunten voor kantine
Per 1 juli is de horeca weer open, dus mag ook de kantine onder strenge voorwaarden weer open. Een daarvan is dat in horecagelegenheden alleen zittend drank en etenswaar genuttigd worden. De Swiftkantine kan met deze richtlijnen slechts aan 34 personen plaats bieden. Buiten zitten bij de lounge-set en aan de andere tafeltjes is toegestaan met inachtneming van 1.5 meter afstand. 
Op trainingsavonden van de jeugd is de bar gesloten. Kinderen mogen wel water pakken in de kantine. 
Op trainingsavonden van de senioren mogen spelers zelf hun drinken pakken, één speler tegelijk. Bij voorkeur wordt het drankje buiten opgedronken. Bij wedstrijden is de bar wel geopend (zie onder barbezetting/keuken). 

Looprichting
De looprichting in de kantine is tot nader order éénrichtingsverkeer vanaf de hal bij de toiletten, zie de pijlen op de grond. Houd 1.5 meter afstand van elkaar en loop richting de bar om wat te bestellen. 

Bestellen
Aan de linkerkant van de bar bestel je, in het midden van de bar neem je de consumptie in ontvangst en aan de rechterkant kun je contactloos pinnen. Contant betalen is niet mogelijk. Nadat je je bestelling hebt, loop je direct via de openstaande deuren naar buiten. Mocht je binnen willen/kunnen zitten en het is druk, loop dan eventueel nog een keer het rondje met je consumptie. Buiten kun je bij het geopende raam de etenswaar afhalen. Houd ook hier 1.5 meter afstand van elkaar.

Bezetting bar/keuken
De bar- en keukenbezetting bestaat uit 3 personen, 2 achter de bar en 1 persoon in de keuken. De kantinecommissie rekent weer op iedereen om bar- en keukendienst te willen draaien. Ieders hulp is zeer welkom. Er mag verder niemand achter de bar en in de keuken komen en staan. Volg altijd aanwijzing(en) van kantinepersoneel op.

Hygiëne
Bij binnenkomst van de kantine staat een flesje met desinfectievloeistof: wrijf je handen hiermee in. Op de tafels – zowel binnen als buiten – staan hygiënedoekjes. Bij het verlaten van de tafels de flesjes in het krat bij de openslaande deuren zetten, afval in de afvalbakken én het gedeelte van de tafel waar je hebt gezeten, schoonmaken.
Het barpersoneel is beschermd door middel van spatschermen. Het bar- en keukenpersoneel dragen handschoenen. Er zijn voldoende mondkapjes aanwezig voor degenen die een mondkapje willen dragen. 

Toiletgebruik
Het spreekt voor zich dat als je je in de kantine bevindt en je wilt naar het toilet, dat je de looprichting volgt: dus door de openslaande deuren buitenom naar de hoofdingang van de kantine.

Aandachtspunten voor vervoer naar (oefen)wedstrijden 
Tot nader order wordt aangeraden dat iedereen van 13 jaar en ouder die niet tot hetzelfde huishouden een mondkapje in de auto op weg naar een wedstrijd draagt. Ouders/spelers moeten hier zelf voor zorgen. Wil je geen mondkapje dragen, zorg dan zelf voor vervoer naar een wedstrijd (iom wedstrijdsecretariaat/team).

Aandachtspunten voor kleedkamers/douches
Als er geen toezicht gehouden wordt, zijn de kleedkamers dicht omdat hier de 1.5 meter moeilijk gewaarborgd kan worden. 

Aandachtspunten voor trainers 

  • Zie er zelf op toe dat de spelers hun handen desinfecteren. 
  • Het sportmateriaal kun je zelf pakken in het materiaalhok;
  • De palen kunnen door de spelers worden aangepakt en op het veld klaargezet worden.
  • Na de training breng je het materiaal weer terug naar het materiaalhok en desinfecteer je de gebruikte ballen. Als de trainer na jou dezelfde (hoogte) palen gebruikt, dan zorg je er zelf voor dat de palen gedesinfecteerd worden;
  • Zelf houd je 1,5 meter afstand ten opzichte van de kinderen en van andere trainers.
  • Blijf thuis en regel vervanging als je een van de volgende klachten hebt: neusverkoudheid, loopneus, niezen, keelpijn, lichte hoest, verhoging (vanaf 38 C°).

Aandachtspunten voor spelers

  • Was voorafgaand aan de training thuis je handen;
  • Kom alleen naar het Sportpark voor een training of (oefen)wedstrijd;
  • Neem je eigen bidon mee en drink daar alleen zelf uit; 
  • Gebruik alleen je eigen sportkleding. Kleed je thuis om want de kleedkamers zijn voorlopig nog gesloten; 
  • Schud geen handen, geef geen high-fives;  
  • Desinfecteer je handen bij de ingang van het kunstgrasveld en als je het veld verlaat; 
  • Blijf thuis als je een van de volgende klachten hebt: neusverkoudheid, loopneus, niezen, keelpijn, lichte hoest, verhoging (vanaf 38 C°);
  • Blijf thuis als iemand in je huis koorts heeft (vanaf 38°) en/of benauwdheid. 

Aandachtspunten voor materiaalhok

  • Al het materiaal en ballen zijn schoon bij aanvang 1e training; 
  • Maximaal 2 personen tegelijk in materiaalhok; 
  • Je geeft het materiaal vanuit het nieuwe materiaalhok over het hek aan de trainers/spelers aan; 
  • Maak het teruggebrachte materiaal schoon; 
  • Check de handzeep/desinfecteermiddel regelmatig. In het materiaalhok staat voorraad;
  • Graag checken wie de sleutel heeft in geval van EHBO/AED;  
Swift neemt afscheid van trainersduo Stefan en Pelle

Swift neemt afscheid van trainersduo Stefan en Pelle

Swift neemt afscheid van trainersduo Stefan en Pelle

Zes seizoenen lang stond Pelle de Wit langs de lijn bij Swift 2. De laatste 2 seizoenen met versterking van Stefan Elbers, waardoor Swift 2 ‘nog meer fanatisme, korfbalpassie en flink wat stemvolume erbij kreeg’, aldus Franka. Pelle en Stefan waren een duo dat er volgens Franka voor zorgde dat Swift 2 er altijd vol voor ging, altijd goed voorbereid aan een wedstrijd startte, nooit meer statisch speelde en ervoor zorgde dat het team na elke training voldaan het veld af liep. Inmiddels is Swift 2 al aan de slag met het volgende duo, Hans van Andel en Remco Nooij. In dit stuk blikken we nog ‘even’ terug.

‘Het is waardeloos om na een plotseling afgelast seizoen afscheid te nemen. We waren bezig aan een mooi jaar en na een moeizame fase in de zaal had ik het idee dat we met Swift 2 weer groeiden waren naar een goed niveau.’ Toch staat het besluit van Stefan om te stoppen al even vast: ‘Uiteindelijk was het steeds op en neer reizen vanuit Utrecht de belangrijkste reden om te stoppen. Hoewel ik altijd met plezier op het veld heb gestaan, werd de combinatie met werk en zelf sporten teveel.’

Pelle vindt het na zes seizoenen ook mooi geweest. ‘Ik kijk terug op een hele mooie tijd waarin het team ontzettend gegroeid is, en ikzelf als coach ook. Al was een ander einde van het seizoen natuurlijk fijner geweest, is het ook goed zo.’

Een mooie groei
Pelle stond zes seizoenen aan ‘het roer’ van Swift 2. In die tijd promoveerde Swift 2 twee keer op het veld en één keer in de zaal. En in die jaren is de groep ontzettend veranderd. Zijn er mensen vertrokken, maar vooral bijgekomen: waar Pelle met zijn enthousiasme een belangrijke bijdrage aan leverde, volgens Marwan. ‘Pelle is de persoon geweest die mij 4 jaar geleden in 2 zinnen zo om zijn vinger wist te winden en voor ik het wist had ik me ingeschreven bij Swift, waar ik hem heel dankbaar voor ben want ik heb er geen moment spijt van gehad. Ik heb hem elk seizoen mogen meemaken als trainer. In deze jaren hebben we ook een hele goeie band opgebouwd. Zowel tijdens de wedstrijden en trainingen als daar buiten kunnen we het goed vinden en is hij er voor me geweest wanneer ik dat nodig had. Pelle is voor mij zowat het gezicht van Swift en het zal dan ook gek zijn om hem niet meer elke week bij de trainingen te zien. Hopelijk nog wel bij de wedstrijden.’

Franka: ‘Pelle heeft een hele belangrijke rol heeft gespeeld in de prestaties van Swift 2. Soms dacht ik dat hij misschien wel de meest fanatieke van ons allemaal was. Het mooiste vond ik om te zien dat Pelle alle voorbereidingen, wedstrijdanalyses, trainingen en organisatie rondom de selectie met heel veel passie leek te doen.’

Analyseren tot je erbij neervalt
Die wedstrijdanalyses zijn voor Franka en Marwan ‘typisch Pelle’. Franka: ‘Voor elke wedstrijd werden weer flinke plannen gesmeden om tegenstanders te slim af te zijn. Soms vroeg ik me af waar hij de tijd en energie vandaan haalde, maar als je er zoveel plezier uit haalt, dan gaat dat misschien vanzelf. Als speler was het in ieder geval heerlijk; een coach die altijd nog weet wat we de vorige keer niet goed deden tegen een tegenstander, hoe we ons het beste konden opstellen en welke tactieken we het best konden gebruiken.’ Marwan vult aan: ‘Hij is zelf zo weg van het spelletje dat die wedstrijden uren kan analyseren en het zou me niks verbazen als hij alle tegenstanders van de afgelopen vier jaar zo op zou kunnen noemen.’

Stefan vulde deze analysedrift aan met het trainen van kracht, conditie, techniek en coördinatie. Stefan: ‘Wat ik vooral sterk vond aan onze samenwerking was dat we open stonden voor elkaars ideeën en ruimte gaven om dit over te brengen aan de groep.’

Franka: ‘Het mooiste moment met Pelle en Stefan is toch wel de wedstrijd tegen AVO, vorig jaar op het veld, waarvoor Pelle en Stefan 3 weken lang bezig zijn geweest met de meest ultieme wedstrijd voorbereiding. Spelers kregen specifieke oefeningen om klaar gestoomd te worden om zo veel mogelijk weerstand te kunnen bieden tegen bepaalde tegenstanders, en samen met het team stippelden ze de beste tactiek uit om de aanvallen zo efficiënt mogelijk in steken. Daardoor werd het bijna onmogelijke, mogelijk! De koploper zonder verliespunten werd met lege handen weer naar huis gestuurd. Prachtig dat dit gelukt was!’ Marwan is het met haar eens: ‘Hoe deze wedstrijd is voorbereid is het perfecte voorbeeld van hoe leuk Stefan en Pelle het spelletje vinden en hoe leuk ze het vinden om trainen te geven.’

Zelf nadenken over verbetering
Het duo hield niet van verliezen, kon daar ontzettend van balen en eindeloos over doorpraten. Marwan: ‘Net zo enthousiast als Stefan kon zijn tijdens de wedstrijd, zo hard kon hij ook altijd balen als we een wedstrijd verloren. Dan kwam hij altijd naar me toe na de wedstrijden om nou te achterhalen hoe dit kwam. Want volgens hem moesten we gewoon van iedereen (kunnen) winnen.’ Pelle kon ook balen van verliespunten. Franka: ‘Ook op deze mindere momenten stond Pelle klaar om ons na te laten denken over wat er verkeerd ging, hierover het gesprek aan te gaan, en vervolgens een plan bedenken hoe we dit konden verbeteren. Maar of we nu de sterren van de hemel speelden, of we dat we het ontzettend lieten liggen, het deed in ieder geval nooit het plezier van de 3e helft te niet. Op dat moment was het tijd om vast na te denken over een volgende wedstrijd die we gingen spelen of toch eens te praten over de andere zaken die ons in het leven bezig hielden. Pelle zorgde altijd voor genoeg bier en gezelligheid, en was ook hier toch weer een van de fanatiekelingen, die de derde helft altijd uitspeelde.’

Eén brok passie en motivatie
Over Stefan zijn Franka en Marwan eensgezind. ‘Stefan zal ik altijd herinneren als een trainer die zoveel passie en genot haalde uit het training geven en het coachen. Je zag hem altijd stralen en volledig meeleven met de wedstrijden. Net alsof hij zelf nog in het veld stond, zo intens en vol plezier beleefde hij het. Dit gaf mij altijd ook de energie en motivatie om voluit te willen gaan’, zegt Marwan.

Franka: ‘Dat Stefan zijn de verbouwing van zijn huis op de tweede plek liet staan voor het coachen van Swift 2 en bereid was om voor de trainingen en wedstrijden vanuit Utrecht naar Swift te komen, toonde aan hoe ontzettend betrokken hij was. Stefan had altijd zeer goed doordachte trainingen, of zo kwam het in ieder geval over, en zelf moesten we ook altijd even goed nadenken over wat precies de bedoeling was. Waardoor we ook nog eens onze korfbalhersenen moesten laten kraken. Grapjes maken over zijn eigen verdedigende kunsten bleef hij ook als coach leuk erg vinden.’

Open en fanatieke selectie
Stefan blikt terug op zijn tijd als coach: ‘De afgelopen twee jaar hebben we met de selectie een groot deel van Nederland gezien. Vaak begon de wedstrijddag voor mij op zaterdag vroeg met koffie op pad vanuit Utrecht centraal naar een of ander provinciaal stationnetje om daar een OV fiets te nemen naar het korfbalveld. Het was altijd weer genieten om vervolgens de auto’s met selectiespelers te zien arriveren: iets te ontspannen, tikje blasé en eerst rustig koffie drinken: het was snel duidelijk dat het ging om een Amsterdamse vereniging.’

Stefan vond de Swift selectie geweldig om mee te werken. ‘In het veld werd er hard gewerkt om beter te worden; buiten de lijnen herinner ik me vooral humor en teamgevoel. De open cultuur, waarin nieuwkomers direct in de groep worden opgenomen, óók als dat mogelijk ten koste gaat van een plekje van een oudgediende, heb ik nergens anders zo gezien. Daarnaast was er ruimte voor individuele verschillen in beleving, aanpak en andere prioriteiten, waardoor veel teamgenoten ondanks onmogelijke agenda’s en roosters toch deel konden blijven uitmaken van de groep.’ Ook heeft hij veel geleerd van de rest van de trainingsstaf. ‘Martin en Edwin brachten ervaring mee van spelen op een hoger niveau. Waar Swift 1 vroeger nog wel eens moeite had met kampioenschappen verzilveren (ik heb nog steeds nachtmerries van Purmer uit..) kregen zij de twijfel uit de groep en waren ze bij vlagen onverslaanbaar.’ Toch heeft Stefan een punt van kritiek op de groep: ‘Over de intensiteit van de warming-up ben ik nog steeds niet helemaal gelukkig, maar de wedstrijdbeleving was doorgaans goed. Ik vond het een fantastische beleving om langs de kant te zien dat een team echt voor elkaar door het vuur gaat.’

Meer korfbaldrive dan ooit
Pelle trad in 2014 in de zaal aan als coach. ‘Ik was gestopt met spelen in de selectie en Swift 2 begon zonder coach aan dat seizoen, in de vierde klasse. Toen Sander mij vroeg om coach te worden, was ik in het begin terughoudend, maar wilde het een kans geven. Ik zou het in de zaal aan kijken. Toen ik eenmaal begonnen was, werd ik steeds fanatieker. Ik kreeg in de loop van de tijd veel meer drive dan ik de laatste jaren in mijn eigen korfbalspel had gehad.’

Pelle beschrijft zijn tijd als coach leerzaam. ‘In het begin moest ik nog leren hoe het was om volwassenen te coachen. Ik had alleen maar jeugd getraind, dus daar moest ik nog even aan wennen. Ik zag ook de parallel met mijn werk. Ik leerde dingen in mijn werk over het begeleiden van teams en over mijzelf die ik in korfbal kon toepassen en andersom. Ook gaf het coachen voldoening. We hadden veel successen, met name de eerste vier jaar. Elk jaar ging het beter. We kregen nieuwe spelers erbij, promoveerden drie keer. We kregen een nieuwe hoofdtrainer, een fysio en we deden steeds meer met video-analyse. Uit de groep kregen we ook veel waardering. Het was gezellig én fanatiek. Het gaf voldoening dat ik op deze manier de club hielp en met de groep zoveel lol had.’

Pelle kan een aantal hoogtepunten uit zijn periode als coach opnoemen. ‘Ik kon het meest genieten als we als team een plan hadden, tot op het bot gemotiveerd de wedstrijd in gingen, en vol opportunisme en inzet die wedstrijd binnen sleepten. Een recent voorbeeld was de thuiswedstrijd op het veld tegen AVO, de kampioen van vorig seizoen, die we met 10 punten verschil versloegen. Of GroenGeel uit in de zaal, datzelfde jaar. Of de thuiswedstrijd tegen Fiks in de zaal, een jaar eerder. Of in het eerste jaar in de 2e klasse. We hadden niet verwacht dat we bovenin konden meedraaien. Uit dat seizoen blijft de uitwedstrijd tegen Die Haghe mij nog altijd bij. Wat was ik trots op de voorbereiding, de tactiek en het spel. Helaas werkte het plan maar één helft en konden we ze niet van het kampioenschap af houden. Ook leuk was het om een keer met 40-5 te winnen tegen HKC. Maar dat was eigenlijk eerder treurig voor hen. Een ander hoogtepunt was de kampioenswedstrijd tegen Triaz om uit de derde klasse te promoveren. Bij rust stonden we achter, maar we wonnen toch. De ontlading was er niet minder om.’

En dan tot slot, wat gaat er toch schuil achter dat analyseren? ‘Iedere speler is anders. De één speelt op intuïtie en de ander wil van tevoren precies weten wat zijn tegenstander doet. In verdedigend opzicht was ik altijd een speler van die laatste categorie. Ik kon de informatie over mijn tegenstander altijd goed gebruiken. Daarom wilde ik het ook aanbieden aan het tweede. Ook moedigde ik het team aan om vooral zelf ook naar beelden te kijken en tegenstanders te analyseren. We hadden een periode lang een flink aantal denkers in het team. Zij waren er ook echt bij gebaat om die info uit fragmenten te halen. Door na te denken over korfbal, kregen zij ook meer inzicht in het spel. Ik wilde het analyseren echt als een team doen. Zodat we er het maximale uit konden halen. En het was leuk om te zien dat spelers dit waardeerden. Dat zij ook weer extra gemotiveerd die wedstrijden in gingen. Dat wilde ik faciliteren.’

Mooie slotwoorden
Tot slot nog mooie woorden van Franka: ‘Ik heb een hele mooie, sportieve en gezellige tijd gehad met deze twee coaches. We hebben ontzettend veel geluk gehad dat Stefan en Pelle zich met zoveel passie ingezet hebben voor de selectie. Gelukkig gaan we deze passie volgend seizoen nog steeds zien, maar dan in het veld bij Swift 4. En wie weet komen ze nog een wedstrijdje invallen bij de selectie.’

 

 

 

 

Anna neemt afscheid van de selectie

Anna neemt afscheid van de selectie

Geen Swift zonder Anna Emanuel. Sinds jaar en dag van grote waarde voor de Swift selectie. Helaas geplaagd door een flinke knieblessure hebben we haar de afgelopen jaren nog maar enkele wedstrijden in Swift 1 mogen aanschouwen. Het afgelopen seizoen kwam ze uit als basisspeler van Swift 2. En na dit gekke seizoen zet ook Anna een punt achter haar selectietijd.

Als we goed rekenen is het 13 jaar geleden dat Anna aantrad in de selectie van Swift. Na de zomer waarin ik 19 was geworden ging ons gehele A-team over naar de senioren. Ik ben toen begonnen in het tweede onder leiding van Imre Kaptein. Redelijk snel in dat seizoen ben naar het eerste gegaan in verband met een blessure van Gabriëlla. De coach was toen Erwin Woudstra. Sindsdien heb ik elk jaar selectie gespeeld, met uitzondering van de periodes waarin ik geblesseerd was.’

Anna kijkt met veel plezier terug op deze 13 jaar. ‘Allereerst is korfballen natuurlijk de leukste sport die er bestaat. Tevens is het club- en familiegevoel bij Swift bijzonder en één van de meest mooie dingen die ik heb mogen ervaren in de afgelopen jaren. Ik ben er opgegroeid en heb me er altijd thuis en veilig gevoeld. Het spelen in de selectie is daarnaast extra bijzonder, omdat je met een grote groep gemotiveerde mensen een gezamenlijk een doel nastreeft en probeert het beste uit jezelf en het team te halen. Je ziet elkaar bovendien minimaal drie keer per week en leert elkaar dan ook goed kennen. Naast de vele trainingen en wedstrijden kijk ik ook met plezier terug naar de talloze feestjes, borrels en andere uitjes. Het is dan ook niet gek dat mijn een aantal van mijn beste vrienden ook uit mijn selectieperiode komen.’

Ook wij kijken met veel plezier terug op Anna’s selectietijd. Anna’s spel oogt rustig, maar ze is ondertussen bloedfanatiek. Ze is niet groot, maar ze blokt je toch met haar verrassend lange armen. Ze lijkt niet veel te lopen, maar met een kleine beweging is ze je toch voorbij. We mogen wel zeggen dat Anna de ‘Sjaak’ (vraag maar aan Imre) tot in perfectie beheerst. En kennen we de ‘Anna steal’ nog? Ook buiten de lijnen drukt Anna haar stempel, als voorvechter van ‘eentjes af’ en ‘breek de weekjes’.

13 jaar in de selectie kent natuurlijk vele hoogte- en dieptepunten. Wat is Anna bijgebleven? Lastige vraag, er zijn zoveel momenten, zowel positief als negatief. Dat ik voor het eerst in het eerste mocht spelen als net overgekomen junior. Reuze spannend vond ik dat. Ik heb die wedstrijd onverwachts drie keer gescoord. De vele kampioenschappen in de derde klasse. Ik kan me het eerste veldkampioenschap bij de senioren nog wel goed herinneren. Dat was onder leiding van Imre Kaptein en het eerste seizoen waarin we iets met dynamisch korfbal deden, met de beroemde diagonaal. Daarnaast de vele trainingsweekenden vol gezelligheid, meestal slechte wedstrijden en soms zelfs nog slechter eten zoals pasta met smac. De minder leuke dingen blijven helaas ook bij, zoals de dramatisch verloren kampioenswedstrijd tegen Purmer. Ik denk dat dat wel het dieptepunt van mijn korfbalcarrière is geweest. Dat geldt overigens waarschijnlijk voor meer mensen die toen ik het veld stonden. En ik kan me de wedstrijd waarin ik mijn knie verdraaide helaas ook nog goed herinneren.’

De knieblessure van Anna betekende het einde van Anna’s periode in het eerste. Anna kijkt met een dubbel gevoel terug op de periode na de blessure. Het is helaas nooit meer zo geworden als het voor mijn blessure was. Door nieuw letsel en overbelasting is het niet gelukt om terug te komen naar het niveau van voor mijn blessure. Daarnaast was het af en toe erg frustrerend om trainingen of wedstrijden af te moeten zeggen of eerder te moeten stoppen. Aan de andere kant was het leuk om nog deel uit te maken van de selectie, de jonge garde te leren kennen en was het erg leuk om vorig jaar nog een paar potjes in de 1ste klasse te mogen spelen.’

Helaas moet de selectie dus nu door zonder Anna. Anna heeft er alle vertrouwen in: ‘Het is heel erg leuk om te zien dat er weer een enthousiaste groep staat. Volgens mij wordt de selectie nog spannend dit jaar met name aan de heren kant. Ik kijk er nu al naar uit om dit jaar vanaf de zijlijn te supporten en met name al mijn verworven wijsheid over te brengen, het liefste natuurlijk in het zonnetje met een biertje erbij.’

Gelukkig voor ons kunnen we Anna nog wel in actie zien volgend seizoen. Anna sluit aan bij Swift 4. Wat mogen we van het vierde verwachten? Het nieuwe vierde bestaat een groot deel uit oud-selectie spelers en we gaan uitkomen in de vierde klasse. Ik kan natuurlijk niet anders zeggen dan dat ik wel vanuit ga dat we kampioen gaan worden en dat we nog een beetje attractief spel neer kunnen zetten. Ik hoop tevens op veel publiek. Naast mij kan je namelijk ook nog een paar andere golden oldies zien spelen, zoals niemand minder dan Stefan Elbers, Marcus Reitz en Judith van der Heijden. Zelfs Pelle de Wit gaat zich weer binnen de lijnen bevinden. Geen reden dus om thuis te blijven.’