Swift 2 – Haarlem 2

Swift 2 – Haarlem 2

Swift 2 - Haarlem 2

Met onze vaste reporters uit de running, Roos zit voor werk in de VS en Simon herstelt van een knieoperatie, is het angstvallig stil de laatste weken rond het tweede. Daarom hierbij een korte update wat we de afgelopen weken hebben gedaan. De afwezigheid van Roos en Simon is ook op het veld opgevuld. Roos wordt de rest van het seizoen vervangen door Silke, Hans is volledig aangesloten bij het tweede.

Een week eerder bij de eerste veldwedstrijd stonden we 8-8 bij rust uit tegen ALO, speelden we een dijk van een tweede helft en wonnen we 12-21. Thuis tegen Sporting Trigon stonden we 8 april met 7-8 achter bij rust, en hoopten we dat kunstje te kunnen herhalen. Sporting Trigon was echter een stuk slimmer en beter, en na rust kregen we moeizaam kansen en Trigon kon makkelijk weglopen. Behalve een (onopzettelijke) elleboog van Britte tegen een heer, Sam’s docent aan de VU, waren er weinig noemenswaardigheden, eindstand 13-23.

Vorige week mochten we weer aantreden tegen een ervaren ploeg. Deze keer gingen we op bezoek bij KZ, waar we het in de zaal nog erg moeilijk hadden gehad. Hans stond weer ouderwets naast Marcus in een vak. Laura viel helaas snel uit met een enkelblessure, gelukkig was Sophie aanwezig als reserve om haar plek in te vullen. Mede dankzij een loepzuivere Elske kwamen we sterk uit de startblokken, en na een attractieve eerste helft stonden we 9-15 voor bij rust. In een oersaaie tweede helft wisten we de wedstrijd vakkundig dood te maken, de eindstand van 16-21 konden we al 10 minuten voor tijd opschrijven.

Dan naar het heden, op een schitterende zondagmiddag werd er voor de vierde keer dit seizoen tegen Haarlem 2 gespeeld. Ter afwisseling weer eens een jonge ploeg, tussenstand onderling 2-1. Nét terug van vakantie was Martine bereid gevonden in te vallen voor de geblesseerde Laura, haar kleurtje verraadde een tropische bestemming.
Ondanks het warme weer hadden we afgesproken super fel uit de startblokken te komen. Resultaat: Een openingsgoal na een onderschepping tijdens het uitverdedigen. Kort daarna viel Hans uit door een ogenschijnlijk serieuze blessure aan zijn “goede” knie. Sam viel in, waardoor we ons spel iets moesten aanpassen in dat vak. Wat volgde was een rommelige fase waarin de score close bleef.
Daarna was het tijd voor Remmelt. Silke vatte het pakkend samen: “Remmelt, 5 keer maar liefst, ongelofelijk, niet te geloven, echt bijzonder, niet normaal!”. Maite kwam er tijdelijk voor Britte in en zorgde voor wat meer rust en afwisseling in de rebound in het andere vak.
De voorsprong bij rust (10-4) kwam nog even in gevaar door slap verdedigen aan het begin van de tweede helft. Iedereen liep inmiddels met de tong op de schoenen. Judith viel in voor Martine en zorgde voor een energie-boost en zette haar invalbeurt kracht bij met een prachtige treffer van afstand. De hoogtepunten die volgden leverden geen goals op; Marwan’s achterwaartse toverbal stuiterde net van de korf af en Silke’s actie werd afgefloten voor verdedigd. Spannend werd het niet meer, eindstand 18-13.

De komende twee weken staan voor Swift 2 vooral in het teken van de derde helft, daarna volgt vanaf 13 mei een pittige reeks met wedstrijden tegen achtereenvolgens de nummer 2,1 en 4. Het kampioenschap hebben we helaas niet meer in eigen hand maar we hebben nog genoeg te bewijzen.

Swift 1 maakt het spannend tegen OKV

Swift 1 maakt het spannend tegen OKV

Swift 1 maakt het spannend tegen OKV

Het is een tijdje stil geweest rondom Swift 1. Na het behalen van de tweede plek in de zaal – helaas ging Ten Donck er vandoor met de titel – is Swift aan de tweede helft van het veldseizoen begonnen. Daar had Swift 1 nog wel wat werk te doen danwel recht te zetten. Een eerste plek? Dat hadden we wel erg moeilijk gemaakt voor onszelf voor de zaalperiode. Maar het kon nog. Totdat in het Paasweekend de wedstrijd tegen ALO werd verloren. 11-9. 11-9? Ja, 11-9. Dat was geen leuke wedstrijd, zowel voor de spelers als voor het publiek niet.

Ook waren er de nodige wisselingen in het team. Maite op de plaats voor Nienke. Errol wilde zichzelf sparen voor de zaalfinale en liet zich  tegen ALO vervangen door Hans, en trad tegen OKV weer aan. En Jelle viel na ALO uit. Daarvoor in de plaats mochten we een goeie oude bekende verwelkomen – wederom een ex-captain – Stefan. Zodat Swift 2 op volle sterkte blijft, want voor hen is een kampioenschap nog altijd mogelijk. Dat betekende weer andere vakken en opnieuw aan elkaar wennen. Ja, om trainer te zijn, moet je nog verdomd goed kunnen puzzelen.

Afgelopen zondag stond OKV op het programma. Een ploeg in de onderste regionen van de poule. Thuis werd dik gewonnen. Maar we weten ook van OKV dat ze kunnen strijden tot het einde, dat ze nog punten moeten pakken en dat ze dat het liefste thuis doen. Theoretisch is Swift ook nog niet veilig, dus de puntjes namen we het liefste wel mee. Dus scherpte was geboden.

We begonnen lekker scherp. Al snel stond OKV tegen een 0-5 achterstand aan te kijken. Toen stokte het even, er werden wat ballen gemist en dat de vakken nog aan elkaar moesten wennen, werd voelbaar. Het automatisme bij Swift was even ver te zoeken. OKV dwong ons statisch te spelen met een onduidelijke strategie – een mix van voor- en achterverdedigen. En we trapten er in. We slaagden niet de beweging en het tempo te houden. Het werd te voorspelbaar. OKV begon te scoren en we lieten het gebeuren. Maakten fouten, verdedigden er net niet helemaal bij, en OKV profiteerde. Het ging gelijk op tot de rust. Swift stond met 1 punt voor toen we naar de kleedkamer gingen.

Martin zette de ploeg weer op scherp en gaf aanwijzingen die ons weer op ruime voorsprong moesten zetten. Het eerste doelpunt na rust was voor Stefan en dat was wel lekker. Maar ook toen wist OKV aan te sluiten. We wisten de score op 3 punten voorsprong te krijgen bij 13-16. Maar OKV scoorde 4 keer op rij. OKV rook bloed en zag de overwinning al aankomen. Maar daar was wederom Jasper, die zijn 8e erin schoot: 17-17. Remmelt was al een paar keer in en uitgewisseld en wist uiteindelijk een goed uitgespeelde aanval te verzilveren met de 17-18. De bal kwam nog terug met een minuut of 2 te spelen. Swift slaagde erin om een zeer lange aanval te spelen. Met Tom die als een beest stond te rebounden. En een beetje geholpen door OKV, dat bleef achterverdedigen. De bal ging nog één keer naar de aanval van OKV, maar het was tijd. De punten gingen mee naar Amsterdam. En na dit soort wedstrijden zeggen we: het zijn de punten die tellen.

 

 

 

 

Die Haghe 5 is Swift 2 toch weer te slim af

Die Haghe 5 is Swift 2 toch weer te slim af

Die Haghe 5 is Swift 2 toch weer te slim af

Afgelopen zondag trad Swift 2 aan tegen Papi Chulo en zijn vrienden. Voor Die Haghe was dit hun kampioenswedstrijd; bij winst zouden zij met 24 punten net 1 punt boven mede-favoriet Fiks eindigen. Die Haghe wist uit de afgelopen 6 wedstrijden 10 punten te halen, waar Swift na een reeks van 6 keer winst op rij dus 12 punten behaalde. Naast dit ‘kampioenschap van de tweede seizoenshelft’ stond er bij Swift 2 voornamelijk de eer op het spel. De laatste wedstrijd tegen Die Haghe eindigden we dichterbij winst dan we ooit tegen hen gedaan hadden (‘slechts’ een verlies van 2 punten), en nu we wilden toch wel eens een keer van ze winnen!

Omdat we het spelletje van Die Haghe inmiddels goed kenden, besloot Pelle om de afgelopen week met name op ons eigen spel te trainen. Een dynamisch spel met veel looplijnen waarin iedereen gevaarlijk zou zijn, zodat we niet steeds dezelfde persoon zouden hoeven uit te spelen. Hierdoor wilden we voorkomen dat het voor de verdediging te voorspelbaar zou worden en de heren van Die Haghe voortdurend zouden gaan zakken om mee te vangen.

We begonnen de wedstrijd al snel met een voorsprong, en wisten deze een groot deel van de eerste helft vast te houden. De aanvallen verliepen soepel en verdedigend zaten we er bovenop waardoor Die Haghe moeite had met scoren. Gedurende het eind van de eerste helft begon Die Haghe toch wat beter om te gaan met onze verdediging en begon de aanval van Swift 2 wat te stokken. Enkele minuten voor rust stonden we zelfs ‘ineens’ achter met 11-9; maar met twee snelle doelpunten in het vak Hans Marcus Britte en Roos wisten we het in de rust toch weer tot 11-11 te brengen.

Na de rust wisselde Die Haghe enkele spelers en stelden zij zich nog beter in op het spel van Swift 2. Hierdoor kwamen zij weer langszij en wisten ze de voorsprong verder uit te breiden. Swift kreeg het aanvallend alleen maar lastiger en had veel moeite met het vinden van de juiste kansen. Hierdoor wisten we nog maar 5 doelpunten te maken in de tweede helft, waar Die Haghe hun kant van het scorebord naar 23 wist te brengen. De ploeg met ervaring was ons dus toch helaas weer te slim af. Eindstand 23-16: zowel het kampioenschap van de poule als de beker voor ‘beste tweede seizoenshelft’ eindigden in handen van Die Haghe 5.

Ondanks dit verlies kijkt Swift 2 toch overwegend tevreden terug op de tweede seizoenshelft van de zaalcompetitie. In 6 van de 7 wedstrijden wisten we onszelf én de tegenstander te revancheren en hebben we ons omhoog gevochten naar een comfortabele 3e plek. In vergelijking met de eerste helft zijn we zeker gegroeid, vindt ook coach Pelle: “We zijn met hele ambitieuze doelstellingen aan de zaalcompetitie begonnen, en als je dan halverwege maar 5 punten hebt, dan is dat wel even slikken. Er is een groot risico dat het zelfvertrouwen dan wegzakt en je de rest van het seizoen tegen jezelf gaat spelen. Ik vind het knap dat het team dat niet heeft laten gebeuren, maar zich heeft vastgehouden aan de goede fases in ons spel. We morgen trots zijn op de serie overwinningen die we hebben neergezet”.

Nu weer lekker buiten, waar we voornemens zijn om deze groei door te zetten!

Roos

Driemaal revanche op rij voor Swift 2

Driemaal revanche op rij voor Swift 2

Driemaal revanche op rij voor Swift 2

Sinds de succesvolle thuiswedstrijd tegen Fiks begin januari, is Swift 2 begonnen aan ´de reeks van 7´. Oftewel, een reeks van wedstrijden waarbij we de eerste helft van de zaalcompetitie plannen te revancheren. Revanche nemen op de tegenstanders, maar bovenal op onszelf. Na de eerste helft van de competitie kenden we alle tegenstanders, en konden we zelfs concluderen dat wij tegen al deze tegenstanders fases van beter korfbal kunnen laten zien. Echter wisten we die eerste 7 wedstrijden  maar tweemaal om te zetten in winst en eenmaal in gelijkspel. Dat moest (en zou) toch anders kunnen. Eerder heeft u al kunnen lezen dat de eerste twee wedstrijden van ‘de reeks van 7’ (Fiks en Rohda) in het voordeel van Swift eindigden. Maar nu is het al een tijdje stil. Dus hierbij een drieluik van korte samenvattingen van de afgelopen revanche-pogingen.

De wedstrijd tegen KZ-Hitex moest ik helaas zelf missen, maar wat ik die zondag wel meekreeg was dat de ruststand exact hetzelfde was als bij de uitwedstrijd eerder dit jaar (8-9 in het voordeel van KZ). Maar dit keer wist het team uit Amsterdam de winst wel naar zich toe te trekken, en eindigde de wedstrijd in 18-14 voor Swift. Revanche nummer 3 was binnen dus!

Een week later begonnen we uiterst scherp aan de wedstrijd tegen Blauw-Wit, waardoor we al snel wegliepen van BW. Ondanks dat er zeker ook fases van ‘minder mooi korfbal’ waren, was het eigenlijk geen moment spannend dat BW ons nog voorbij zou komen (al probeerde de scheidsrechter daar nog wel alles aan te doen). De wedstrijd eindigde in 25-11 voor Swift; hetzelfde aantal doelpunten mee als in de thuiswedstrijd, maar een stuk minder tegen. Ook hier zou je dus kunnen spreken van een geslaagde revanche. Met zelfs een gouden randje; namelijk een invalbeurt van een Aadgediende, die liet zien dat hij het spelletje van Swift 2 zich nog zeker eigen kon maken.

En toen Haarlem. Ons belangrijkste doel was vooral om hen geen enkel moment het idee te geven dat ze van ons zouden kunnen winnen. We wisten namelijk uit ervaring dat zodra ze dat idee wél zouden krijgen, het nog wel eens een spannende pot zou kunnen worden. Maar Haarlem zat op de degradatiewip, dus zij hadden wel degelijk iets om voor te strijden. En dat bleek. Het werd een fysieke wedstrijd waarbij Swift wel steeds een voorsprong had, maar zeker geen ruime. Tot aan de laatste minuten geloofden de Haarlemmers er nog in. Uiteindelijk was de winst toch voor Swift (21-18), maar we hebben het onszelf onnodig moeilijk gemaakt door veel passfouten, en onzuiver en onrustig spel. Maar goed, we lieten wel zien dat we slechte wedstrijden ook konden winnen, aldus coach Pelle. Qua uitslag een revanche dus, maar 100% tevreden waren we niet.

Volgende week staat ALO op het programma; waar ook zeker wat te revancheren staat. Dit is tevens de laatste thuiswedstrijd van dit zaalseizoen; dus komt allen om ons (en daarna Swift 1) naar de overwinning te juichen!

Ten Donck beter bestand tegen zenuwen

Ten Donck beter bestand tegen zenuwen

Ten Donck beter bestand tegen zenuwen

Het was zondag erop of eronder voor Swift 1. Bij winst zouden we ons steviger nestelen op de eerste plaats, verlies betekende een waarschijnlijk einde van de Amsterdamse titelprolongaties. Helaas werd het de laatste optie. We lieten Ten Donck te lang in leven en in de slotfase bleken de zenuwen van de tegenstander toch beter bestand tegen de druk: 19-18 verlies.

Door het resultaat staat de ploeg uit Ridderkerk nu bovenaan in de competitie met vijftien punten. Swift volgt op de tweede plaats met een punt minder, maar Ten Donck moet nog een inhaalwedstrijd spelen tegen buurman Sporting West. Wint het die, dan lijkt een voorsprong van drie punten onoverbrugbaar met nog drie wedstrijden te spelen.

In de eerste helft waren we verreweg de betere ploeg. Vooral aanvallend toonden we ons veelzijdiger dan de tegenstander. Marianne was in absolute topvorm en scoorde in haar vak aan de lopende band. In het andere vak was Jelle de man die voor de meeste doelpunten zorgde.

Martin maakte zich bij rust dan ook terecht boos over de 12-12 ruststand. Twaalf doelpunten scoren is prima, maar twaalf tegentreffers is veel te veel. Goed, Witvliet mag van afstand zijn doelpunten maken en in het andere vak was de heer van Marcus goed op dreef. Maar te vaak kon een andere speler scoren omdat wij niet op zaten te letten.

In de tweede helft begon die onoplettendheid haar tol te eisen. We kwamen moeilijker tot scoren. In het vak van Jelle, Tom, Franka en Nienke nog maar in 16% van de aanvallen, constateerde teambegeleider Edwin na de wedstrijd. ,,Ruim tien procent lager dan in de eerste helft.’’

Het was in de hele tweede helft stuivertje wisselen. Met nog drie minuten op de klok maakte Franka de belangrijke 17-18, maar door een onoplettendheid werd het al snel 18-18. De laatste minuten waren bloedstollend spannend. Waar onze aanval de bal verspeelde, bracht Ten Donck oud-leaguespeler Witvliet nog maar eens in stelling: 18-19. In de laatste minuut scoorde de ingevallen Jasper nog met een jumpshot, maar het doelpunt werd afgekeurd door de scheidsrechter.

Ik zie het niet gebeuren, maar wie weet laat Ten Donck wel nog drie punten liggen. We mogen Sporting West (ha, bier!) dan ook even lief aankijken, zij spelen nog twee keer tegen de ploeg uit Ridderkerk.

Voor ons is het nu zaak om ons nergens wat van aan te trekken, keihard te blijven trainen en de laatste drie wedstrijden te winnen. Dan zien we wel wat nog mogelijk is.

Tom

Swift 2 wint van Rohda 3

Swift 2 wint van Rohda 3

Swift 2 wint van Rohda 3

Na negen gespeelde wedstrijden zijn er twee strijdperken. Bovenaan staan Fiks en Die Haghe op gelijk puntenaantal maar met ongelijk aantal gespeelde wedstrijden. Drie februari spelen zij tegen elkaar. Ondertussen is er slechts vijf punten verschil tussen de overige zes ploegen.

Swift oogt een comfortabele 3de plek te hebben. Deze moet iedere week verdedigd worden. Vorige week kreeg Pelle gelijk op zijn eerder gemaakte uitspraak: “we hebben fases waarin we beter spelen tegen iedere tegenstander”. Het was feest door 2 punten te fiksen tegen een topper uit de poule.

Zaterdag kwamen we uit tegen Rohda waar we eerder 21-11 van wonnen. Ze versterkten hun eigen opstelling met ervaren oud-selectie spelers. Daar rekenden we weer op, zeker gezien hun thuisvoordeel.

We begonnen sterk en kwamen op 0-2. Vervolgens ging het heen en weer. Rohda sloot aan tot 4-4. Ze waren strijdlustig, hoe moeilijk gingen ze het ons maken? Daarna bouwden we uit tot 6-12. Ondertussen liepen frustraties hoog op bij spelers, staf en publiek van Rohda. De scheids kreeg de volle lading en kreeg o.a. “blinde” naar zich geroepen. Dat deel van Rohda mist deze verslaggever absoluut niet, na drie jaar daar te hebben gespeeld.

We speelden niet op ons sterkst, maar het was genoeg. Rohda had zich goed voorbereid op ons spel en wist ons op door opstelling en slimme aanvallen soms moeilijk te maken. In de slotfase kroop Rohda dichter langszij maar bij het fluitsignaal won Swift met 11-14.

Aanstaande zondag mogen we om 14:35 thuis tegen KZ. Graag tot dan!

Met sportieve groet,
Simon